Jest takie miejsce i taka samotność,

która prawdopodobnie przygnębia tylko nas żyjących, ale stanowi dowód na to, że jeśli człowiek umiera wyalienowany, to jego grób będzie tym straszył także po śmierci.

Ale z drugiej strony, mimo że rozświetlone zniczami grobowce wyglądają pięknie, to dopiero te opuszczone, zaniedbane przemawiają do mnie porosłymi mchem literami, jakby w ten sposób chciały opowiedzieć swoją historię i podzielić się wiedzą, której jeszcze nie mam.  Uświadamiają czas i miejsce. Żyją swoim życiem.

 

 

 

6 myśli w temacie “Jest takie miejsce i taka samotność,

  1. Groby zapomniane,przez ludzi.Groby podarowane, czasu. Groby przez czas zadbane, pięknym zielonymmchem pokrywane,wiecznie zielone, wiecznie przystrojone…

    Polubienie

  2. Mnie dopiero te uświadamiają przemijanie. Tak dogłębnie. Pełno ich wokół. Czasem zapalam świeczkę, bo które potrzebują jej bardziej?…

    Polubienie

  3. W koncu o nas też zapomną. Dla któregoś pokolenia będziemy tylko historycznymi czasami, nie babcią i dziadkiem. 200-letnich grobów zwykłych ludzi praktycznie nie ma.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s